Vind ik leuk:

Eind van het jaar. Tijd van bezinning over zowel wat achter ons ligt als wat komen gaat. Tijd van de goede wensen voor de Kerst en het nieuwe  jaar. Veel kwamen er al bij me binnen. Vaak indringende wensen met gevoel voor mijn aparte situatie van dit jaar. Zeker op deze dag dat we elkaar 41 jaar geleden beloofden trouw te blijven in “goede en kwade dagen”.  Verdriet en dankbaarheid gaan bij mij nu meer dan ooit in het afgelopen jaar hand in hand: verdriet om zonder haar verder te moeten leven, dankbaarheid dat we elkaar vast hebben kunnen houden tot het laatste toe. Voor mij daarom ook reden om de vele vrienden, die ik in de loop van dit jaar gesproken heb, te danken voor het geduld en de warmte waarmee ze mij hebben willen aanhoren als ik hen sprak over “onze goede en kwade dagen”. Onvoorstelbaar hoe ik door hen nog steeds geholpen word de draad van het leven weer op te nemen. Van mijn kant wil ik daarom mijn familie en vrienden die mij zo dierbaar zijn het allerbeste toewensen: een warme Kerst en een goed 2012.

Over mijn leven van alledag kan ik redelijk kort zijn. Daar gebeuren geen schokkende dingen. Het dagelijks huishouden marcheert best. Ik vervuil niet, was en strijk en eet regelmatig en goed. Af en toe bij vrienden, met de contraprestatie die ik daarna graag lever. Ik vertelde Michiel (de ontwerper van onze keuken) deze week nog, dat ik het laatste jaar de keuken pas echt ben gaan waarderen. Ik kan daar mijn creativiteit goed in kwijt. Bijvoorbeeld  voor de Kerst met gasten aan tafel en Nieuwjaar, wanneer Michiel met Nathalie, Sem en Noah en Suzanne met Johan en Jules komen. Ook voor hen is het een zwaar jaar geweest met nog extra tegenslagen, waarmee zij moesten zien om te gaan. Ik heb bewondering voor de manier waarop ze dat doen. En wat hadden Alice en ik graag samen van onze kleinkinderen genoten!

    

   

In de volkstuin zijn de laatste werkzaamheden om me terug te trekken op het stuk tuin, waarop ik al sinds 1980 tuinier, nu ook achter de rug. Broer Wim heeft me fantastisch geholpen met het verplaatsen van de klimrekken voor de Lathyrus en het verplanten van rode bes, zwarte bes, kruisbes, frambozen, rabarber en aardbeien. Onvermeld mag zeker niet worden dat intussen Hanny de ramen een grote beurt gegeven had!

Ik wil je niet onthouden dat het “hulpsinterklazendom”mij ook dit jaar bij de Scouting in Halsteren voor de 11e keer een leuke maar alleszins vermoeiende dag heeft bezorgd. Het is een te leuke ervaring om achterwege te laten in dit blog.

     

Het einde van het jaar brengt voor me ook altijd activiteiten met zich mee in het Halsterens Mannenkoor. Sinds 1978 ben ik daar lid van. De laatste jaren weliswaar met dalend succes. Mijn stem heeft me in de loop van de laatste jaren van 1^ste tenor, via de 2^e tenorpartij bij de bassen doen belanden. Dat is nu eenmaal mijn lot van een oudere zanger geweest. En dat zijn we intussen zowat allemaal in het koor. Doordat naast de kwaliteit van de mannenstemmen, ook nog het aantal leden duidelijk achteruit ging zonder uitbreiding van jonge aanwas, is nu het besluit gevallen om het koor op te heffen. Van de 64 ½ jaar van haar bestaan heb ik er 33 jaar deel van kunnen uitmaken. Ik heb er veel zingplezier aan beleefd, maar dat zakte helaas de laatste jaren. Het is goed geweest!

    

Nu terug naar de Kerstwensen: of de oorsprong van het Kerstfeest, het Christuskind in een kribbe, je nu wel of niet inspireert, moet ieder zelf weten. Ik hoop dat iets van de inspiratie van deze unieke mens: oog voor het kleine, het breekbare, liefde en vriendschap je deel mag zijn. Dat wens ik je toe in 2012 samen met een goede gezondheid.