Vind ik leuk:

Precies een half jaar na de afscheidsdienst en crematie van Alice was ik op 26 augustus met Michiel en Suzanne, Johan en Jules in Sant Clair (Le Lavandou). Alice en ik waren er 34 jaar geleden voor de eerste keer. Met de kinderen waren we daar tot ze niet meer mee mochten of wilden, altijd kamperend met de caravan. Na  2 jaar elders de Middellandse zee gezocht te hebben was Saint Clair jaarlijks de plaats om er te genieten: van elkaar, van zon, zee en strand en met de vele Franse, Engelse, Zwitserse en Nederlandse vrienden, die we er hebben leren kennen.

De reis nu erheen was een geweldige ervaring. Suzanne voor de eerste keer met onze caravan ruim 1300 km afgezakt; Michiel en ik riant in 2 uur van Rotterdam naar Hyères gevlogen.

Overigens kan en wil  ik niet onvermeld laten wat Suzanne onderweg er heen overkwam. Vanuit Tilburg bereikte haar het vreselijke bericht dat haar directeur van het Poppodium 013, Guus van Hove, met zijn vriendin Helena in het Joshua Tree Park in de USA om het leven was gekomen. Het verlies van haar collega, in wie ze een grenzeloos vertrouwen had en die ook vertrouwen in haar had, overschaduwde ons verblijf in Saint Clair. In de enkele gesprekken die ik met hem voerde, heb ik hem leren kennen als een origineel en gedreven manager, die op een directe en hartelijke manier met mensen omging. Onder deze omstandigheden was het goed om daar samen te zijn en Suzanne tot steun te zijn.

Suzanne’s  idee was het om de as van Alice daar te gaan verstrooien. Het is een gebeurtenis geworden om nooit te vergeten. Niet zozeer om het loslaten van haar stoffelijke resten. Maar vooral om het symbool: de herinnering aan haar hebben we blijvend verbonden aan de baai van Saint Clair, die voor ons zo geliefd was geworden. Onze vakanties hebben ons daar zoveel  (levens)vitamine gegeven. Zo hebben we er samen een goed gevoel over wat we daar gedaan hebben.

De foto’s van onze tocht over het water, waarvoor Patrick Martini, de campingeigenaar, met zijn boot ons behulpzaam was, laten zien dat het voor ons geen trieste happening was.

 

Na afloop zijn we aan de  boulevard langs het strand heerlijk mosselen gaan eten met een feestelijke ijs toe. Alice zou het niet anders gewild hebben. Een kostbare dag staat zo gegrift in de harten van ons allen.

Uiteraard hebben we er genoten van de zon die het water een aangename temperatuur gaf. Voor Johan waren de vissen bij de rotsen niet zo gretig, maar met z’n allen genoten we ervan hoe Jules zijn lol niet op kon met zo’n enorme zandbak en zoveel
lekker water, waarin hij zich duidelijk thuis voelde. De foto’s liegen er niet om!

     

         

    

Michiel kwam er voor het eerst na 20 jaar weer terug. Suzanne was er, ook tijdens ons verblijf, enkele keren met Johan geweest in een van de studio’s van de campingeigenaar, waar eerder ook Ma Bakker, de moeder van Alice een aantal dagen verbleef, wanneer wij er kampeerden. Nu verbleef ik er een week met Michiel die na 3 dagen weer naar huis ging. Omdat Suzanne enkele dagen eerder dan gepland naar Tilburg terugkeerde, was ik er enkele dagen alleen. Het gaf mij de gelegenheid om met zoveel bekenden daar te spreken, die ieder op hun eigen manier Alice hadden leren kennen en ervaren. Hartelijk was dat.  Ik heb in ieder geval ontdekt dat ook voor mij alleen het daar een goede plek is om er zeker voor een week terug te keren. In 7 uur tijd was ik met bus, vliegtuig, bus en trein via Hyères en Rotterdam weer terug in Bergen op Zoom. Hier moet het leven wel weer doorgaan. Zoals Alice tegen alle ziekte en verdriet in mij dat heeft voorgeleefd, moet het ook voor mij mogelijk zijn. Ik geloof daarin en het lukt me aardig, zij het met vallen en opstaan. Ik prijs me gelukkig met Michiel en Nathalie, Suzanne en Johan en onze kleinkinderen Sem, Noah en Jules. Het afgelopen half jaar heb ik veel intense gesprekken gevoerd met buren, familie en vrienden over wie Alice voor mij was en over mezelf. Ik dank ieder voor de warmte waarmee ik daarbij omgeven werd en wordt!

Daags na mijn thuiskomst waren we met z´n allen in Kaatsheuvel waar Nathalie een heerlijke BBQ had voorbereid. We konden terugkijken op een geslaagde missie.