Het jaarlijkse circus van de Tour de France draait weer op volle toeren. Het had altijd de warme belangstelling van Alice en mij. Dat is vooral begonnen vanwege de prachtige beelden van het zeer gevarieerde Franse landschap, die ons telkens weer nieuwe ideeën opleverden voor een andere route naar Saint Clair bij Le Lavandou, onze vakantieplek sinds 1977. Gaandeweg kregen we zeker ook bewondering voor de vaak gigantische verrichtingen van de renners. Meestal is het zwaar afzien om een col te bedwingen of de finish te halen. En dan kan het ook nog eens gepaard gaan met de meest uiteenlopende weersomstandigheden. Over het vallen en weer opstaan praat ik dan nog niet eens. Over doping zwijg ik maar.
De grote Michelin-atlas lag dan 3 weken open op de bank tegenover de TV, zodat Alice gedetailleerd kon volgen waar de Tour zich bevond. Een overzicht van de samenstelling van de diverse ploegen completeerde dat. Zo werden we niet alleen francofielen door 40 jaar vakantie in Frankrijk, maar ook door ons jaarlijks volgen van 3 weken Tour de France. Langs allerlei mooie plekken en routes zijn we zo sinds de kinderen niet meer meegingen naar Saint Clair gegaan. En daarom zeg ik nu: Vive le Tour.
Ook dit jaar zeg ik het, nu ik me met Michiel en Suzanne voorbereid op wel een heel bijzondere tour door Frankrijk: Suzanne met Johan en Jules in de caravan en Michiel en ik door de lucht. Afgelopen vrijdag waren Suzanne en ik met de urn van Alice op het Frans consulaat in Amsterdam. Dat is gehuisvest in het Maison Descartes. Een van binnen wat smorsig gebouw, waar we overigens door een allerhartelijkste medewerkster werden ontvangen. Daar is de urn voorzien van een lint in de Franse kleuren en verzegeld met een lakzegel, waarin de Franse Marianne is afgedrukt. Ik beschouw het als een onderscheiding voor haar 40 jaar trouw aan “la douce France”.
Eind augustus brengen we de urn voor de verstrooiing naar Saint Clair. Uit de vele reacties die ik hierover ontving, blijkt dat iedereen goed begrepen heeft, hoe belangrijk die plek voor ons is. Ook daar voelden we ons echt thuis. De levendige herinnering aan haar laat ons hier niet los, waar we ook zijn. Haar stoffelijke resten laten we daar, in de baai van Saint Clair.
PS: op verzoek van het Familiehuis Daniel den Hoed heb ik me laten intervieuwen. Het resultaat kun je lezen op hun website http://www.familiehuis.nl/?Id=N,258
Mooie plek !
Door:noud op12/07/2011
op12:24 pm
Heel bijzonder om de as van Alice te verstrooien op een plek die voor jullie zoveel herinneringen heeft!
Door:Marjon op12/07/2011
op1:08 pm
Wij hebben het geluk daar eenmaal onverwacht op bezoek te zijn geweest bij jullie op de camping. Wij verstaan heel goed dat die omgeving, zomer, jaarlijks weerzien de mooiste tijd van elk jaar was. Zo heeft ieder koppel wel een plekje dat heel speciaal was hun.
Gelijk heb je net daar die mooie gedachten en as één te laten worden. Herman en Lut
Door:Hermen en Lut uit België op12/07/2011
op9:15 pm
Godsamme dat je dan na 40 jaar nog steeds niet weet dat het LE tour is
En erger nog, dat ik daar pas 3 dagen later achter kom.
Mooie etappes, mama had er van genoten! Nu doen wij dat – voor haar.
Door:Suzanne van Bilsen op14/07/2011
op9:39 am
Nous sommes heureux que tu retourne à
St CLAIR il faut que tu reste
au camping 2 jours de plus car nous y serons
le 1er septembre , s’il te plait MARTIN dit oui
Nous pourrons faire la connaissance de tes
enfants
grosses bises
JeanPaul ET Andrée
Door:BRAYET JeanPaul et Andrée op14/07/2011
op4:55 pm
Wij zijn al weer ontroerd door je verhaal in de laatste weblog. Heel begrijpelijk dat die plaats in Zuid-Frankrijk nu voor jullie en voor jou in het bijzonder een soort hemel op aarde is. Want daar waren jullie ‘eeuwig’ zorgeloos gelukkig. Eind augustua gaan jullier dat vieren.
“Het voorbije is er nog”
Dat gevoel wensen wij jullie toe.
Wees gelukkig samen.
Dimphy en Willem.
Door:Wim en Dimphy op15/07/2011
op9:59 am
Hoi Martin,
Wat mooi om het zo af te sluiten.
We vinden het een prachtig idee. En allemaal samen op die bijzondere plek.
Het zal een laatste emotionele bijeenkomst worden.
En we wensen jullie veel kracht toe. En ondanks dat toch hele mooie dagen.
Geniet er van, als het kan.
Hartelijke groet.
Jan en corry.
O, ja, je plant bloeit prachtig met één schitterende blauwe bloem.
Door:jan en Corry jongenelen op23/07/2011
op11:58 am
Hallo Martin, en kinderen.
Hopelijk kunnen jullie het een plaatsje geven.
Ook al zal dit niet meevallen.
Veel sterkte en probeer te genieten van alle kleine dingen.
Jac en Annie van den Berg
Door:Annie van den Berg op31/07/2011
op7:15 pm
Hoi Martin, Michiel en Suzanne,
Het is een mooie plek om Alice daar weg te brengen.
Veel sterkte en probeer er tevens een beetje van te genieten.
Groetjes Esther en Jeftha
Door:Esther Aantjes op08/08/2011
op2:58 pm